پسر باید چریک باشه!

یه روز نشستُ باهام حرف زد. گفت بد تربیتشون کردم. گفت اصلا به فکر آینده‌شون نبودم که انقدر حرف‌گوش‌کن بار آوردمشون. گفت حالا جبران کن، یه کاری کن که بلد شن از حق‌شون دفاع کنن وگرنه بد توسری‌خور بار میان. حالا شاید دقیقا اینها رو نگفت ولی مضمونش همین بود. تا چند روز یه گوله آتیش بودم. مدام گریه می‌کردم. حتی پیش خودم باهاش می‌جنگیدم که بیخود کردی گفتی بد تربیتشون کردم، برای من همین خوبه که خیالم جمعه حرف‌گوش‌کنن و مثلا بدون من، به سرشون نمیزنه بلایی سر خودشون بیارن. تو چه میفهمی حس مادری یعنی چی؟ ولی حرفهای دوستم از ذهنم نمی‌رفت. شب و روز ولم نمیکرد. می‌گفت اگه جوری بار می‌آوردی که زود تسلیم نشن، الان باهاشون ارتباط تلفنی داشتی، عید می‌دیدی‌شون و لازم نبود انقدر بشینی و غم‌باد بگیری. میگفت جوری بار آوردیشون که فقط یه بار از پدرشون میخوان باهات تماس بگیرن و وقتی با "نه" مواجه میشن، نمی‌جنگن. سکوت می‌کنن. مشغول مشغله‌هاشون می‌شن. درحالیکه می‌تونن کارهای خیلی ساده‌ای بکنن، مثلا قهر چند ساعته، لج چند ساعته... هر کاری که پدرشون رو متوجه کنن که سر خواسته‌شون ایستادن و دارن می‌جنگن بخاطرش.

همه‌ی این حرفها رو با بغض برای حسنین تعریف کرده بودم. همین سری اسفندماهی که پیششون بودم. وقتی می‌گم بغض، شرایطی رو درنظر بگیرین که چراغا رو خاموش کردم واسه خواب، بین‌شون دراز کشیدم و میخوام داستانم رو تعریف کنم اما یهو و بدون اختیار، میزنم زیر گریه و وقتی تعجب میکنن و حتی گریه‌شون می‌گیره که حرف بزنم، همه‌ی این‌ها رو بهشون میگم. بعدترش هم میگم که: حالا نمیدونم حق با دوستمه یا خودم. ...

گریه‌های اون شبمون باعث شد که نظرشون رو نتونن بدن اما تعطیلات نوروز با رفتارشون نشون دادن که حق با دوستم بود. دیروز که با "نه"ی پدرشون در قبال دیدنم مواجه شده بودن، هر دو قهر می‌کنن و تو اتاق خودشون رو حبس. بازی نمیکنن، حرف نمی‌زنن، همین. .

وقتی اومدن پیشم، انقد تعجب کرده بودم که پرسیدم چی شد اینجایین؟ یواشکی اومدین؟ گفتن نه، صبح که از پدرمون خواستیم و گفت نه، قهر کردیم و ناراحت بودیم که بلاخره گفتن برید. نمیدونم این رفتار تا چقدر میتونه اثر بذاره و آیا دفعه‌های بعد هم میتونن با همین رفتار برن جلو یا نه و اصلا چقدر میشه پسربچه رو چریک بار آورد که خطرساز نشه. کمی میترسم اما باورم نمیشد پیروز شده بودن. باورم نمیشد بزرگ شده بودن.

یک شب با هم بودن‌مون انقدر خوب بود که الان جای‌جای خونه بوشون رو میده و بهم انرژی مثبت. کاش سال همه‌ی مادرا، نکو بشه.

 

 

/ 5 نظر / 26 بازدید
مریم

پدرشون ازدواج کرده؟

بیقرار

اااااا چه باحال ...حال کردم اوفیششششششش راستی سال نوت جدید ماه بانو جانم ان شاالله پر اتفاقات جدید وشیرین باشه

دختر معمولی

خیلی خوبه که باعث شده همو ببینین ولی اگه بعدا خدای نکرده اینو کلا یاد بگیرن و پنج شیش سال دیگه با تو هم همین لج ها رو بکنن چی؟ اگه بعدا تو زندگی مشترکشونم لج بازی کنن چی؟ آدم واقعا نمی دونه چی درسته.

مشکات

به نظرم حرکتشون خوب بوده البته باید بهشون بگی که این کار رو پشت هم تکرار نکنن چون امکان داره پدرشون لج کنه ! یعنی باید از این حربه برای وقتای خاص استفاده کنن ولی خوشحالم که برای اولین بار جواب داده [چشمک]

ملکه

نمی تونم بگم کدومتون درست می گین، واقعا نمی دونم! ولی خوشحالم که تونستید پسراتونو ببینید