دَدِه‌ی من

 

باید یه روز بیکار بشم و برم ایران‌گردی فقط بخاطر اینکه فرهنگ‌لغتی بنویسم از اسم‌های مختلفی که طایفه‌ها و شهرها و قبیله‌های مختلف ایران به مادربزرگشون خطاب میدن. من خودم فقط دو سه نمونه از این اسم‌های عجیب و غریب رو شنیدم. کار از بی‌بی و عزیز و نن‌جون و مادربزرگ و مامان‌بزرگ و مامان راحله و ... گذشته. منظورم اسامی خاصه. مثلا خود من و پسرعموها و دخترعموهام، به مادربزرگ‌مون "خدابیامرزتش" می‌گفتیم: "دَدِه". خب این اسم برای خیلی‌ها معنی نداره اما برای ما یعنی مادرِ پدر. فکر می‌کنم فرهنگ‌لغت خوبی بشه. حالا هر کی می‌خواد کمکم کنه، همینجا کامنت بذاره و بگه خودشون چی خطاب میدن. سنگ اول رو بذاریم، بهتر ازینکه خاطره‌ی این اسم‌ها دفن بشن. هوم؟

 

/ 3 نظر / 9 بازدید
زیتون

سلام ما به مادر بزرگ مادری میگیم عزیز. و به مادر بزرگ پدری میگیم مامان بزرگ. اما نوه های مامانم به مامانم میگن میما. که البته کم کم مرسوم شده و خیلی از بچه های دیگه هم از این اسم استفاده میکنن. اصلش این کلمه همون مامی بوده که نوه ی اول به این روز انداخته ش!!

ی خانومِ شاد!

ما ترکا به بابا و یا پدر بزرگ میگیم "دَدِه" البته وقتی از دستشون عصبانی باشیم! یعنی ی عبارتیه موقعی ک از دستشون شاکی باشی بکار میبری ب مادر بزگ هم میگیم "نَنه" یا "آبا" بعضیا "آنا" هم میگن و ب پدر یا پدر بزرگ "آغا" یا "آتا" هم میگن

یاء

سلام یکی از دوستام کل خاندان مادربزرگو "مادر" صدا می کردند.که کاملا متناسب این زن بود. مامانجانی هم شنیدم. ما می گیم مامانجون آقاجون.