حُسنیه
Contact me
My Profile
Blog Author(s) حُسنیه
Previous Months Home Archive شهریور ٩٥ شهریور ٩٤ امرداد ٩٤ اردیبهشت ٩٤ بهمن ٩۳ دی ٩۳ آذر ٩۳ شهریور ٩۳ امرداد ٩۳ تیر ٩۳ خرداد ٩۳ اردیبهشت ٩۳ فروردین ٩۳ اسفند ٩٢ بهمن ٩٢ دی ٩٢ آذر ٩٢ آبان ٩٢ مهر ٩٢ شهریور ٩٢ امرداد ٩٢ تیر ٩٢ فروردین ٩٢ اسفند ٩۱ بهمن ٩۱ آذر ٩۱ آبان ٩۱ مهر ٩۱ شهریور ٩۱ امرداد ٩۱ تیر ٩۱ خرداد ٩۱ اردیبهشت ٩۱ اسفند ٩٠ بهمن ٩٠ دی ٩٠ آذر ٩٠ آبان ٩٠ مهر ٩٠ شهریور ٩٠ امرداد ٩٠ تیر ٩٠ خرداد ٩٠ اردیبهشت ٩٠ فروردین ٩٠ اسفند ۸٩ بهمن ۸٩ دی ۸٩ More ...
      یخ ِ نُه ()
لحظه‌ی وصال by: حُسنیه

دو روزه لوزه‌ی سوم محمدحسنم ورم کرده و من پیر شدم به‌طرز فجیع. با کوچکترین ورمی هم حالت‌تهوع‌های شدید می‌گیره و کاملا لپ‌هاشو از دست می‌ده. امروز که باز باید می‌بردمش درمانگاه، چون بارون می‌زد و خیلی هم سرد بود، محمدحسین رو پیش مامان گذاشتم و با محمدحسن راهی شدیم. از همون اول نق زد که چرا داداش نیومد باهام و من این‌دفعه که نوبت مریضی اون شد، نمیام و گریه و این حرفا. دوتا آمپول هم یکدفعه‌یی خورد و من کل طبقه سوم تا پایین درمانگاه رو بچه‌بغل راه می‌رفتم. رفتیم براش آبمیوه بخرم، روحیه‌ش بهتر شد. یکی هم برای داداشش برداشت، تازه می‌گفت چون داداش آب‌انار دوست داره، براش آب‌پرتغال برندارم و ازین حرف‌ها. پسته و بادامی هم برداشتیم و با کت و کول خسته اومدیم خونه. به محض اینکه دو برادر بعد از دو ساعت و نیم به هم رسیدن شروع کردن به انواع ماچ و بوسه و تازه محمدحسن فهمید باید نازهاش رو یه‌پُرس پیش داداششم بکنه و کلی لنگید و نالید و این‌حرفها. سیر تا پیاز درمانگاه رفتن رو هم تعریف کرد و شده بود نی‌نی‌ش.

دکتر گفته بود نباید مدرسه بره امروز تا خوب شه. برای اولین‌بار محمدحسین رو تنها بردم مدرسه. کل بعدازظهر مگه خوابید حالا؛ همش می‌پرسید داداش هنوز نیومد؟

داشتم برای مامان تعریف می‌کردم چه قدرتیه دوری همو طاقت ندارن اینا؟ گفت شما که رفتین درمانگاه، محمدحسین مدام می‌گفت: الان رسیدن درمانگاه، الان دکتر داره آمپول می‌زنه، داداش هم بغل مامانه، یعنی الان می‌تونن کجا باشن... الان دیگه میان؟ و این حرف‌ها

....

الان

خوابن هر دو

موازی هم

و من

از خستگی

می‌سوزه چشمام

به‌طرز فجیعی

 

 

  Comments ()
Recent Posts چادرِ رنگیِ مادر یه لذتهایی رو باید توی 13سالگی تجربه کرد دریا رو بغل زده بودیم ما خیلی باحالیم، خیلی من و دلتنگی به توافق رسیدیم بُقچه پسر کو ندارد نشان از مادر! الکی‌های تلخ اصلا حسین... بازیِ بچه‌ی همسایه